YENİ HASTANEMİZ

Author Image
Necati Özyiğit
Yeni hizmete giren Devlet Hastanemizin yeni binasını geçen haftalarda ziyaret etme fırsatını buldum. Ardından resmi açılışına da katıldım.
Yeni Hastanemizi kah yürüyerek kah asansörle birçok bölümlerini gezdim başta baş hekimimiz olmak üzere gezdiğim bölümlerdeki görevlilerden merak ettiğim bilgileri aldım.
Her bölüm çok güzel en güzeli başta başhekimimiz olmak üzere herkesin inancını heyecanın yüzlerine yansıması ve dolayısıyla bizlere sevgi ve güven olarak aksetmesidir.
Yeni Hastanemizi gezerken çocukluğumuzun ve gençliğimizin hastanesi aklıma geldi. Hastanenin tamamı bu günün sıradan bir poliklinik kadar doktor sayısı ise bir elin parmakları kadar bile değildi. Nüfusun yüzde sekseni köylerde yaşıyor.
Sosyal güvence sadece devlet memurlarında halkın diğer kesimlerinde hak getire. Ekonomik şartlarda çok ağır köylerdeki hastalar son umut öküz arabaları ile hastaneye ulaştırılmaya çalıştırılır birçoğu gelirken veya dönüşte öküz arabalarında son nefeslerini verirlerdi.
Doktorların yazdıkları ilaçları alabilmek ayrı bir sorun çünkü ekonomik şartlar el vermiyordu. İlçede yaşayanlar biraz daha şanslı çünkü hükümet tabibi belediye tabibi Verem Savaş Dispanseri Tabibi gibi yerlere gitme tabiî ki hastanedeki sınırlı sayıdaki doktorlara gitme şansları vardı.
Aradan geçen zaman içinde köylerden şehirlere göç arttı şehirlerdeki nüfus artışı her geçen diğer toplumsal ihtiyaçları da artmış hastanemizin doktor ve diğer sağlık hizmetlerini de artırma zorunluluğu doğmuş hastanemizin büyütülmesi için her kesimden birçok insanımızın gönüllü olarak çalışmalarına yöneltmiştir.
İnanç başarıyı getirmiştir. Meydana getirilen eserler belki bir süre ihtiyaca z cevap verse de her gecen gün ihtiyaçlar ihtiyacı doğurmuş artık şahısların gönüllük çabaları yetmez olmuş son olarak ta devletimizin sayesinde bugünkü hastanemiz gibi güzel bir eser meydana çıkmıştır. Bu hastanemiz bu günler için yeterli görünse de elbette zaman içinde yetmemeye başlayacaktır.
O zaman da yenilere yenilerin yapması ile sorunlarını çözeceklerdir. Ne diyelim…
Bu günkü bu güzel hastanemizin eksikleri yok mu? Elbette var ve olacaktır da.
Personelinin sevilenleri de sevilmeyenleri de olacaktır bu da doğaldır. Ancak lütfen bardağın dolu tarafına bakmaya çalışalım zaman içerisinde boş olan yerleri de doldururuz bu da bizim elimizde. Bu güzel kurumlar olmazsa olmaz kurumlarımızdır.
Asla şahıslara endeksli değil tamamen biz topluma endekslidirler. Biz yaşımız gereği olacak ki daha zor şartları gördüğümüzden olacak bu kurumları kırılacak birer kristal bardak gibi gözümüzden sakınıyoruz.
Doktorlarımızı hemşirelerimizi ve her kesimdeki görevlilerimiz hepsi bizim evlatlarımız nasıl bir ana-baba hiçbir evladının kırılmasını istemez ise hiçbir evlatta ana-babasının kırılmasını istemez.
Lütfen o gözle birbirimize bakalım gerisi hikâye diye düşünüyorum. Bu gibi eserlerin meydana getirilmesinde en ufak emeği geçen herkese en samimi dileklerimizle teşekkür eder başarılarının devamını dileriz.
Kalın Sağlıcakla…

Bunlar da hoşunuza gidebilir...

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir