Son Pişmanlık Neye Yarar?

Huzurları kalmamıştı. İkisinin de gözleri karanlıktı.
Umutsuzluk vardı gündemde. Kalplerde ise öfke. İş Yoktu. Para lazımdı.Kadının işine devam etmesine izin verseydi bu kadar kötü olmayacaktı durumları. Kadın bu yüzden öfkeliydi.Adam ise kimseye belli etmese de işe yaramaz hissediyordu.
Öfkesi kendineydi yani. Ama başkalarından çıkarmak daha kolaydı bu öfkeyi. Kendisi ile yüzleşmekten korkuyordu. Ne kadar da kolay söylüyorduk bu kelimeyi. Halbuki ne kalpler kırılıyor, ne dönülmez yollara giriliyordu bu duygu patlaması ile.
Bulutlu bir gündü.İş yoktu.Para lazımdı. Adam eve geldi. Yine kavga, yine gürültü… Kadın uzun zamandır üzerine düşündüğü bir mevzuyu adama söylemeye karar verdi. Oturdu, bir zamanlar ne olursa olsun yüzünü güldüren bu adamın tam karşısına. Yutkundu. Kendinden emin bir sesle ‘Boşanalım’ dedi. Adam sustu. Tek kelime etmedi. Kadın eşyalarını aldı çıktı evden.
Adam sokakta arkasından seslendi,koştu.
Arkasına bakarsa gidemeyeceğinden korktu kadın. Bakmadı. Adam yerden bulduğu cam şişeyi kadının kafasında kırdı. Kırdığı kalpler yetmemişti adama. Yığıldı kadın. Bilincinin açık olduğu son anlarda yerdeki cam kırıklarının gökteki yıldızların yeryüzüne yansıması olmasını öyle çok istedi ki. Adamı aldı polisler. ”Niye yaptın?” dediler. Sustu. Diyemedi o zaman da kendime öfkeliydim. Diyemedi yine acısını karımdan çıkardım. ‘Pişmanım’ diyemedi. Sonra sadece şu sözleri söylediği duyuldu: ”Karım iyi mi?”
Çok değil iki gün sonra intihar haberini aldı yakınları. Ona sevgiyi aşılayamamış, hayattaki zorluklara göğüs germeyi öğretememiş, eşitliğin bilincine vardıramamış yakınları…

Bunlar da hoşunuza gidebilir...

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir