İlgiliye arzuhalimizdir

Author Image
Necati Özyiğit
 İlçemizde güzel bir hastanemiz oldu.
Geniş, ferah, hizmet edende, edilende memnun. Ancak baştan yapılaması gerekenler sona kaldı, örneğin ulaşım.
Belediyemiz açılışından bu yana ücretsiz servislerle hizmet vermekte, ancak hizmet edende, edilen de memnun değil. Heleki hükümet yakasında saat başı geçen servisleri. Geçen gün hastaneye gitmem gerekti. Servislerin tam saatini bilemediğim için hayli bekledikten sonra ilk gelen otobüse bindim, yolcuları boşalttığı için otobüs boştu, bende tam sürücünün yanına oturdum.
Durakta bekleme süresini doldurduktan sonra tam saatinde hareket etti. İlk durak, ikinci durak, üçüncü durakta otobüs doldu ve hastaneye varıncaya kadar her duraktan binenler oldu, her binen yolcu istinasız sürücüye çattı, nerde kaldın, bir saattir bekliyoruz, neden duraklarda tabela yok, seni şikayet edeceğim vb. otobüsün yolcuları kimi yaşlı, kimi genç, kucağında bebeği, yanında çocuk arabası hepsi hastaki, gittikleri yer hastane, sıkış tepiş oturanlar pek az, hava sıcak mı sıcak, otobüste klima, soğutucu vb. hak getire, susmak bilmeyen yolcuların yüksek sesli şikayetleri, sürücü sabırla, elinden geldiğince hepsine cevap vermenin telaşında, yolcularda haklı, kim ister ki bu sıcakta sıkış, tepiş bebeği kucağında ayakta gitmeyi, hangi yaşlı ister ki, bu yaştan sonra sıkış tepiş ayakta şifa arayışına gitmeyi, bir ara sesler kesilir gibi oldu, sürücü beni yakın görmüş olacak ki, amca ara sıra, kendisini bu memleketin sahibi sanan siyasilerin bindiğini, beni şurda indir, biz hastaneye gidiyoruz dediğimde sen benim kim olduğumu biliyor musun diyenlerin olduğunu, onlar daha da beni kırdıklarını biliyor musun deyince, pes artık dedim Allah size sabır versin, sizinde aileniz, çoluk çocuğunuz var, ne senin gibi bir baba, nede babamın olmasını isterim dedim içimden.
Gayri daha fazla bilgilenmek isteyenler kendileri de o otobüslere binebilirler, demem o ki bir an önce, ücretini ödeyerek, insanca oturarak, sıcaklarda soğutulan, soğuklarda ısıtılan araçlarla gitmek isteğimizi yerine getirilmesi arzularımızla…
İlçemizin etrafı yeşillik, ancak içerisi değil, yani parklarımız yeterli değil. Var olan parklarımızın kiraları yüksek olacak ki, fiyatlar halkın geliri ile uyumlu değil, bir litre su iki lira, bir bardak çay bir lira, yani litresi on lira, kahve onlardan kat ve kat fazla, hele meşrubatların yanına sokulmak ne mümkün.
Sıradan iki çocuklu bir ailenin gidip oturması, ana, baba, birer çay, çocukların birer gazoz içmesi hayal, birde yanlışlıkla tanıdık bir ailenin yanınıza misafir gelmesi, vay halinize, gayri gerisini siz düşünün. Eskiden beri ilçemizin tam ortasında bir öğretmenler bahçesi var, bazı durumları dengeliyordu, eh diyorduk biz her şeyi öğretmenlerden öğrendik ve öğreneceğiz, onlar akıllı insanlar en azından o gözle bakıyorduk. Onlara da son günlerde bir şeyler olmuş.
Öyle bir buluş yapmışlar ki, para peşin, ondan sonra kırmızı çay, fiyatlar diğer parklarla dengelenmiş, demek büyük ağabeyleri böyle öğretmiş veya birileri büyük ağabeylerine yaranmak, ne güzel para kazandıklarını ispat için yeni buluşların peşine düşmüşler.
Derler ya paranın dini, imanı, aklı, fikri yok gerçekten doğruymuş. Yine demem o ki, yıllardan beri küçük belediyemizin, büyük belediye başkanlarımızın sözünü ettikleri yeni dinlenme alanları, debboy yamaçları, sırtları, deremizin etrafı ve daha başka yerleri birbirinin yararlanması için değil, hepimizin yararlanabileceği, oraları kiralarken, bizleri yürüyen birer para olarak göstermeyecek, halkın geliri ile uyumlu birilerine kiralamaları arzularımızın başında gelmektedir.
Kalın sağlıcakla.

Bunlar da hoşunuza gidebilir...

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir