BEYBABA VE OĞULLARI

Köprüden Belediye Yakasına geçtiğimiz zaman, sağa sapınca, Demirciler Çarşısına gireriz. Şimdiki Yenice Lokantasının yanında, bizim çocukluğumuzda Radyocu «BEYBABA» nın işyeri vardı. Çok iyi bir kimse olan Radyocu Beybaba, çok sessiz, içine kapanık ama o derece de sevimli bir amcamızdı. Hatırladığım kadarı ile elektrikli aletler ve radyo tamiri işleri yapardı.
Köprüden Belediye Yakasına geçtiğimiz zaman, sağa sapınca, Demirciler Çarşısına gireriz.
Şimdiki Yenice Lokantasının yanında, bizim çocukluğumuzda Radyocu «BEYBABA» nın işyeri vardı. Çok iyi bir kimse olan Radyocu Beybaba, çok sessiz, içine kapanık ama o derece de sevimli bir amcamızdı. Hatırladığım kadarı ile elektrikli aletler ve radyo tamiri işleri yapardı.
Beybaba, bizim mahallede Dibek Başı’nın orada otururdu. İki oğlundan büyük olan Metin İnöntepe, küçük oğlu ise Çetin İnöntepe, çok yönlü ağabeyimizdiler Çetin – Metin İnöntepe. yıllarca Gençlik Spor Kulübünde top oynamışta Çetin İnöntepe ise, daha deli dolu ve çok yönlü bir kimseydi.
Her iki kardeş, çok iyj birer avcıydılar. İnanır mısınız? Pazar günleri iki kardeş av dönüşü bizim kapının önünden geçerler. Her ikisinin de sırt çantaları ve kuşlukları her çeşit av hayvanı ile dolu olurdu.
Çetin İnöntepe’nin ayrıca serpme ile balık tutma merakı vardı. Ben genellikle, Cumartesi Pazar günleri balık torbasın taşırdım. Mezbaha önüne kadar gider daha sonra Köprüye doğru gelirdik.
O zamanlar bizim dere masmavi akardı. Her türlü balık bolca bulunurdu. Çetin İnöntepe yakaladığı balıklardan bana da verirdi. Belki hatırlayanlarınız vardır. İstanbul Radyosunda son zamanlara kadar Çetin İnöntepe Orkestrası program yapardı. Ben Çetin İnöntepe Orkestrasını dinlediğim zaman eski günleri hatırlardım.
Bu iki sevgili ağabeyimin ve Beybaba’nm bir de av köpekleri vardı. Beybaba, köpeğin tasmasına küçük bir sepet asardı. Çarşı sokakta bulunan dükkânlardan bir takım küçük eşyaları ve gazeteyi, eve kendisi getirirdi. Çok zeki bir köpek olup, avcılıkta ise tek idi. Rakipsiz bir avcıydı. Ayni mahallede komşuları Arı Ahmet’in köpeği-bu kadar meşhur değildi.
Sevgili Metin İnöntepe ağabeyin yine çok yakın arkadaşı rahmetli Ahmet Köseleciydi. Ancak bir talihsizlik sonucu av yaparlarken Ahmet Köseleci, Metin ağabeyi gözünden yaralamıştı. Metin ağabeyin bir gözü kör kalmıştı.
Ancak arkadaşlıkları her zaman devam etmişti. Sağ olan ağabeylerime uzun ömürler diler, Beybaba’ya rahmetler dilerim. Onlarda ilçemizde çok hoş sedalar bıraktılar. Daha sonraları ise ilçemizi terk ettiler.
Herkese tasasız güzel günler diler, Sevgi ve Saygılarımı sunarım.

Bunlar da hoşunuza gidebilir...

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir